Fragmenten van Eeden

De wereld voor een leven

"De wereld voor een leven! Alles, alles zou ik geven, wat ik nu heb. Ik hoef geen verre reizen te maken. Ik hoef geen liefde en intimiteit. Ik hoef geen waardering. Ik wil niet dat mensen me mogen. Ik hoef niet rijk te zijn. Ik heb geen mooie kleren nodig. Ik hoef geen warmte. Geen fijn huis. Vrienden heb ik niet nodig. Mijn ambities gooi ik zonder moeite over boord. Ik zal niets, niets meer vragen, als ik maar kon leven zonder angst en tranen, met andere woorden, als ik maar leven kon! Als ik maar weer genieten kon van de kleinste, kleinste dingen. Als ik maar weer rustig was, als ik mij maar weer kon vervelen! Als ik maar leven kon..'
De dagen waren gekomen dat Dee niets meer zelf deed. Zó was ze in de greep van zichzelf. Matte voedde haar, kleedde haar aan en uit, zorgde voor haar. Ze praatte niet of nauwelijks. Reageerde vaak niet als Matte haar wat vroeg. Hij had geleerd zijn vragen zo te stellen, dat ze alleen maar hoefde te knikken of haar hoofd hoefde te schudden. Soms was ze zo ver weg, dat ze tegen zichzelf fluisterde : 'Laten ze me maar opsluiten.'
Maar, ze kende ook haar momenten van buitengewone helderheid. Dat gaf Matte hoop.
'Ik kan er niet meer tegen... Ik kan er echt niet meer tegen. Vroeger kon ik alleen maar aan nu denken en erover fantaseren. Nu kan ik alleen maar terugdenken, met bittere weemoed, aan de tijd dat ik nog niet de schim was die ik nu ben. Hoe heb ik de tijd weg kunnen wensen, toen het leven nog zo simpel en gemakkelijk en goed was?'
'Lieverd..'
'Soms vraag ik me af of ik hier iets van moet leren. Of ik misschien geen goed mens was, en daarvoor word gestraft.. Maar ik zweer je, als ik zonder angst en tranen zou zijn, dan zou ik elke dag gelukkig zijn, dat heb ik mezelf beloofd. Elke dag zou ik met opgeheven hoofd terugdenken aan deze periode in mijn schulp, en aan de dag dat ik daar uitkwam en grenzeloos gelukkig werd.. Maar het is zo moeilijk te geloven dat die dag nog gaat komen..'
'Ik beloof je dat die gaat komen.'
'Ik mis mij zo,' zei ze zacht.
'We missen haar allemaal.De wereld voor mijn Eeden.'

Jacqui | 11-09-2009 | 19:43 | Link | Reacties (1)