Au
En natuurlijk, op zo een dag kán alleen maar een dag volgen waarop alles onmogelijk lijkt en je geen idee hebt waar je het nog vandaan moet halen. Teleurgesteld, en boos omdat het niet sneller gaat dan het gaat. Maar misschien moet ik af en toe gewoon afgeremd worden en eraan herinnerd worden dat ik in deze stroom niet hoef te zwemmen, maar me gewoon moet laten meevoeren en zien waar ik uitkom. En wanneer. Ik heb de leiding niet. Ik geef me over.
Wat een onmogelijke dag.
Hoge bergen kennen diepe dalen, zo blijkt. En vallen doet nog steeds pijn. Hard vallen doet heel veel pijn. Vooral als de blauwe plekken en schrammen en korsten net een beetje lijken te helen. O ja, zo voelt bloeden. Ik was het in mijn enthousiasme haast vergeten. Ik durfde net weer te dromen. Te denken aan morgen. Nu is het morgen en ik ben het alweer kwijt. Au, zeg.
'To whom much is given, much is required.'
Reacties
Ook jij bent geen verliezer.
Nooit.
Malou 19-10-2009 @ 15:07
Reageren